asyik-asyik rumah kita
Tiap tahun ada macam pot luck kat rumah ni. Kawan-kawan mak aku buat pot luck - bincangkan kegiatan "Persatuan Kaum Ibu" mereka. Bukan sekali, bukan 2 kali... entah berapa kali setahun. Okay aku rasa paling banyak pon 3 kali. Tapi saje aku nak bayangkan macam benda ni berlaku banyak kali. Sebab aku sebenarnya tak larat. Macam malam ni lah, tak larat sangat-sangat. Tapi aku senyap lah, tak kan aku nak cakap kat mak aku yang aku bengang kawan dia datang kan?
Sebab apa aku tak larat? Sebab ada 2-3 kawan dia yang tak gheti-gheti nak balik. Dah nak dekat pukul 12 pon tak gheti nak balik. Pukul berapa aku nak kemas rumah ni kalau tak balik-balik. Pukul berapa aku nak angkat kerusi meja balik semula, angkat carpet, kemaskan living room semua. Aku tension tau!!! Dahlah dari siang aku tolong kat dapur. Dah macam nak putus urat saraf aku.
Razman: Asyik-asyik rumah kita... tiap tahun mesti buat kat rumah kita. Buatlah kat rumah orang lain pulak! Asyik-asyik rumah kita jer!
Mak: alaa...sekali sekala
Razman: ni bukan sekali sekala.. kalau 5 tahun sekali tu, bolehlah dikira sekali sekala... ni tiap tahun kat sini... setahun pulak ntah berapa kali
Abah: janganlah sombong sangat... orang nak datang rumah kita dah kira bagus
Razman: ni bukan kira sombong ke apa... ni dah kira ambil kesempatan... tau tak diaorang ambik kesempatan asyik nak buat kat sini... tak de pon buat kat rumah orang lain... asyik-asyik rumah kita! unfair tau... lepas tu dah tengah malam tak balik balik...
Mak aku dah masam. Abah aku dah diam.
Aku cuma tersenyum. Sebab bukan aku sorang yang rasa begini rupanya.
Apa-apa pun, tahun depan cerita yang sama. Aku pasti. Asyik-asyik rumah kita!
Sebab apa aku tak larat? Sebab ada 2-3 kawan dia yang tak gheti-gheti nak balik. Dah nak dekat pukul 12 pon tak gheti nak balik. Pukul berapa aku nak kemas rumah ni kalau tak balik-balik. Pukul berapa aku nak angkat kerusi meja balik semula, angkat carpet, kemaskan living room semua. Aku tension tau!!! Dahlah dari siang aku tolong kat dapur. Dah macam nak putus urat saraf aku.
Razman: Asyik-asyik rumah kita... tiap tahun mesti buat kat rumah kita. Buatlah kat rumah orang lain pulak! Asyik-asyik rumah kita jer!
Mak: alaa...sekali sekala
Razman: ni bukan sekali sekala.. kalau 5 tahun sekali tu, bolehlah dikira sekali sekala... ni tiap tahun kat sini... setahun pulak ntah berapa kali
Abah: janganlah sombong sangat... orang nak datang rumah kita dah kira bagus
Razman: ni bukan kira sombong ke apa... ni dah kira ambil kesempatan... tau tak diaorang ambik kesempatan asyik nak buat kat sini... tak de pon buat kat rumah orang lain... asyik-asyik rumah kita! unfair tau... lepas tu dah tengah malam tak balik balik...
Mak aku dah masam. Abah aku dah diam.
Aku cuma tersenyum. Sebab bukan aku sorang yang rasa begini rupanya.
Apa-apa pun, tahun depan cerita yang sama. Aku pasti. Asyik-asyik rumah kita!
